Aan de University of Colorado Anschutz Medical Campus houdt het opleiden van toekomstige zorgprofessionals meer in dan het bijbrengen van klinische kennis. Studenten moeten ook leren met patiënten te communiceren, slecht nieuws te brengen en om te gaan met onvoorspelbare gesprekken.
Voor Clint Carlson, MSc, directeur Innovaties in Onderwijstechnologie, staat het verbeteren van die vaardigheden centraal in zijn werk.
Clint leidt het project Live AI Avatars @ CU-AMC op de campus, dat LiveAvatar van HeyGen gebruikt om interactieve AI-patiënten en andere personages te creëren voor realistische communicatietraining.
“Het medisch onderwijs is ongelooflijk gedetailleerd, genuanceerd en gedegen, maar de logistiek om dit soort gesprekken met mensen uit de praktijk te kunnen oefenen, is altijd een zwak punt geweest”, aldus Clint.
Wat begon als een initiatief om het contact met patiënten te verbeteren, heeft zich over de hele campus verspreid en helpt toekomstige zorgprofessionals om vol vertrouwen te improviseren.
De beperkingen van traditionele patiëntsimulaties wegnemen
Traditioneel oefenden geneeskundestudenten gesprekken met simulatiepatiënten: getrainde acteurs die mensen met specifieke aandoeningen uitbeelden.
Hoewel deze simulaties waardevol waren, waren ze lastig in te plannen en boden ze beperkte mogelijkheden om herhaaldelijk te oefenen.
“Vóór LiveAvatar moesten we elk semester een tijdslot van 15 minuten in ons simulatiecentrum zien te boeken, waar studenten dan konden oefenen met een getrainde acteur die op dat specifieke moment aanwezig was”, legde Clint uit.
LiveAvatar van HeyGen neemt veel van die beperkingen weg.
“Deze live avatars zijn 24 uur per dag actief en op afroep beschikbaar. Ze zijn zowel voor als na de lunch even fris en je kunt met ze oefenen, thuis, in de bus of waar je ook bent”, aldus Clint.
Studenten kunnen hun eigen leerproces sturen door avatars te vragen de gesprekken uitdagender te maken, eenvoudiger taal te gebruiken of verder te gaan in een andere taal, zoals Spaans.
“Het was geweldig om dit gevarieerde aanbod aan avatars voor al deze leerlingen te ontwikkelen, waarmee ze ook zelf de gesprekken kunnen sturen op een manier die voor hen in hun specifieke situatie het nuttigst is.”
Zorgprofessionals voorbereiden op elk gesprek
In tegenstelling tot eerdere simulatietechnologieën die gebruikmaakten van vooraf vastgelegde dialogen, maakt LiveAvatar gesprekken zonder vast script mogelijk.
“Wanneer we met iemand in gesprek zijn, vooral met patiënten, kiezen we niet langer uit drie vooraf uitgeschreven uitspraken die we tegen die persoon zouden kunnen doen”, aldus Clint. “Het gesprek is dynamisch en afgestemd op de specifieke situatie en de persoon met wie we praten.”
Studenten kunnen oefenen met het reageren op onverwachte vragen, emotionele reacties en moeilijke situaties.
‘Eerlijk gezegd brengen we sommige van deze avatars verschrikkelijk, levensveranderend nieuws, en ook dat moet aan bod komen in de gesprekken en tijdens het oefenen’, aldus Clint.
De toepassingen worden inmiddels op meerdere afdelingen gebruikt.
Studenten geneeskunde en tandheelkunde oefenen met het beoordelen van patiënten en het voeren van gesprekken over toestemming voor behandelingen. Studenten fysiotherapie oefenen gesprekken over pijnbestrijding. Docenten oefenen met het geven van lastige feedback aan hun studenten, terwijl functionarissen op het gebied van volksgezondheid gesprekken met journalisten en vertegenwoordigers van de deelstaat simuleren.
“We gebruiken deze avatars om te oefenen in een veilige omgeving waar je fouten mag maken. Je kunt er iets zeggen wat je misschien nooit tegen een echt persoon zou zeggen, om te verkennen hoe het gesprek dan zou verlopen”, aldus Clint.
Het doel blijft hetzelfde: zorgprofessionals helpen om zelfverzekerd te reageren en te improviseren wanneer gesprekken anders verlopen dan verwacht.
Realistische patiënten creëren met persoonlijke feedback
Om geloofwaardige interacties te creëren, is meer nodig dan een avatar die er menselijk uitziet en klinkt.
Clint werkt samen met verschillende inhoudsdeskundigen (SME's) van het programma om gedetailleerde achtergrondverhalen uit te werken, met onder meer medische voorgeschiedenissen, persoonlijke omstandigheden en drijfveren die de reacties van elke avatar beïnvloeden.
‘Het belangrijkste dat we bij die realistische scenario’s hebben ontdekt, is dat je een motivatie moet meegeven, net zoals je dat bij een acteur zou doen’, legde Clint uit.
Daar horen ook realistische imperfecties bij.
Een patiënt kan bij een vervolgafspraak informatie zijn vergeten die hij of zij eerder wel begreep. Studenten moeten zulke misverstanden herkennen en hun communicatie daarop aanpassen.
“We hebben interessante ervaringen opgedaan met het trainen van deze avatars om ze menselijker te maken door bewust onvolkomenheden in te bouwen”, aldus Clint.
Clint heeft ook een klinisch dashboard ontwikkeld waarin studenten naast het oefenen van gesprekken ook patiëntendossiers, vitale functies en medische beelden kunnen bekijken.
Daarna kunnen avatars overschakelen naar de beoordelingsmodus, feedback geven op basis van beoordelingscriteria en rapporten genereren voor docenten.
Gepersonaliseerde training opschalen op de hele campus
Nu steeds meer afdelingen LiveAvatar gaan gebruiken, breidt Clint gepersonaliseerd leren verder uit.
In een aankomend project krijgen 55 docenten elk een eigen AI-avatar tijdens een drie maanden durende leiderschapscursus.
“Het maken van de avatar is nooit het knelpunt in het project”, aldus Clint. “LiveAvatar en HeyGen zitten zo doordacht in elkaar dat je eenvoudig workflows kunt opzetten om dit snel en op grote schaal te doen.”
Met de LiveAvatar API kunnen afdelingen ervaringen op maat bieden, elk met hun eigen leerdoelen.
“Vroeger werd het communicatieonderwijs beperkt door de logistieke uitdagingen van fysieke lessen met individuele begeleiding. Op die manier kun je onderwijs niet opschalen”, legde Clint uit.
De feedback van studenten is bemoedigend. Studenten geven regelmatig aan dat ze zich beter voorbereid voelen op gesprekken met simulatiepatiënten en echte patiënten.
Sommigen staan aanvankelijk sceptisch tegenover AI-simulaties, maar veranderen al na één interactie van mening.
“Binnen 15 minuten denken ze er compleet anders over: ze zien hoe nuttig dit allemaal gaat zijn en gaan het zelfs verwachten.”
AI-patiënten naar de fysieke wereld brengen
Clints volgende ambitie is om LiveAvatar ook buiten het computerscherm tot leven te brengen.
Zijn team onderzoekt mogelijkheden om met augmented reality interactieve AI-patiënten in fysieke simulatieomgevingen te plaatsen.
“We zetten echt in op individueel, ervaringsgericht onderwijs, en LiveAvatar geeft ons de tools om dat te realiseren”, aldus Clint.
Voor Clint reikt de impact op lange termijn verder dan het klaslokaal.
“Bij het ontwikkelen van dit platform heb ik nu een specifieke set tools gevonden waarmee ik generaties professionals in de publieke gezondheid beter kan voorbereiden.”
Wat begon als een poging om de communicatie te verbeteren, helpt de universiteit nu om opnieuw na te denken over hoe toekomstige zorgprofessionals leren contact te leggen met patiënten.
Zoals Clint het verwoordt: “LiveAvatar geeft me de middelen om anderen in staat te stellen meer te doen van waar ze goed in zijn: vaardigheden, nieuwsgierigheid en zelfvertrouwen ontwikkelen binnen elke organisatie waarvoor ik werk.”
